कुंकू
तुझा झेंडा त्यांनी खांद्यावर मारला तेव्हापासून
डाव्या तर्जनीच्या नखावर
सतत पुढे पुढे सरकणारा
काळ्या शाईचा ठिपका…
असंख्य ठिपके असंख्य तर्जन्या
हवेत तडफडणारे अब्जावधी हात
खुर्च्यांची फक्त अदलाबदल
मुखवटे तेच
जगातल्या सगळ्यात मोठ्या लोकशाहीऽ
तुझ्या भाळी असंख्य काळे ठिपकेच फक्त
विधवेचं कुंकू…
Labels: कविता



Links to this post:
Create a Link
<< Home